ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι απόψεις των bloggers που φιλοξενούνται στο in.gr δεν απηχούν κατ' ανάγκη την άποψη του in.gr. Η επιλογή των φωτογραφιών και των βίντεο γίνεται με αποκλειστική ευθύνη των bloggers. Εάν κάποιος θεωρεί ότι θίγεται από ανάρτηση κάποιου blog ή έχει οποιαδήποτε παρατήρηση, μπορεί να επικοινωνήσει με το in.gr.
 
Το Επίμονο Λάθος, ο Χρόνος και το Ηθικό Κύρος

Το Επίμονο Λάθος, ο Χρόνος και το Ηθικό Κύρος

Οικονομικές Αντιλογίες»

Δημοσίευση: 09 Φεβ. 2012  | Τελευταία ενημέρωση: 09 Φεβ. 2012

Όλοι στην Ελλάδα και τελευταία αρκετοί στην Ευρώπη και τον κόσμο σκέπτονται το ίδιο πράγμα. Μα, τι κάνουν; Έχουν τρελαθεί; Δεν βλέπουν ότι η πολιτική τους έχει αποτύχει; Ε, λοιπόν, όχι. Δεν έχουν τρελαθεί. Αυτό που κάνουν πιστεύουν ότι είναι ορθό, στηριζόμενοι σε οικονομικές θεωρήσεις και συγκεκριμένες ιδεολογικές καταβολές. Σ’ αυτό το blog, σκεπτόμαστε κριτικά απέναντι στις οικονομικές απόψεις τους και διαφωνούμε με τις ιδεολογικές αφετηρίες της επικρατούσας πολιτικής. Το σημερινό σημείωμα, όμως, θα ασχοληθεί μόνο με την οικονομική θεώρηση της επικρατούσας οικονομικής πολιτικής, αφήνοντας το ιδεολογικό θέμα στον κάθε αναγνώστη.

Η κριτική που ασκείται στο σημείωμα αυτό θα στηριχτεί σε αναλυτικά εργαλεία που προέρχονται μέσα από την ίδια την επικρατούσα οικονομική πολιτική και δεν θα επιστρατευθεί το πλούσιο αναλυτικό οικονομικό οπλοστάσιο που ορθώνεται απέναντι στην πολιτική αυτή. Να σημειώσω μόνο ότι το αντιπολιτευτικό οπλοστάσιο αποδείχθηκε αποτελεσματικό σ’ όλο τον κόσμο την περίοδο 1930-1940 και αποδεικνύεται μάλλον αποτελεσματικό σήμερα στις ΗΠΑ. Η Ευρώπη, μάλιστα, αρχίζει να ξανασκέπτεται την προοπτική υιοθέτησής του.

Με βάση αυτήν την επικρατούσα οικονομική πολιτική τα πράγματα θα είναι αρκετά δύσκολα στην Ελλάδα από εδώ και πέρα. Όχι διότι μπορεί να πτωχεύσουμε και να καταστραφούμε. Αλλά γιατί σωθήκαμε και θα πρέπει να ζήσουμε για αρκετά χρόνια στα πλαίσια μιας δομημένης αντίληψης για το ποια είναι η σωστή «συνταγή» διάσωσης για την Ελλάδα που δεν υπόσχεται μία ορατή προοπτική.

Όποιος θέλει να γνωρίσει την αντίληψη αυτή μπορεί να καταφύγει στη συνέντευξη του P. Thomsen και στις απόψεις των Φ. Ρέσλερ, Χ. Ράιχενμπαχ και του O. Blanchard. Πρόκειται για την επικρατούσα άποψη οικονομικής πολιτικής στην ευρωπαϊκή πολιτική μέχρι σήμερα, η οποία ενισχύεται από αντίστοιχες αντιλήψεις στο IMF (δεν ταυτίζονται πάντως όλοι με την ίδια άποψη).

Τι λέει η αντίληψη αυτή; Η Ελλάδα έχει πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Γι’ αυτό δεν πουλάει στις διεθνείς αγορές (20% του ΑΕΠ εξαγωγές), γι’ αυτό αυξάνεται ο βαθμός εισαγωγικής διείσδυσης (import penetration) στην οικονομία της (βλ. το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών). Έτσι δεν γίνονται επενδύσεις και ο βαθμός εσωτερικής αποταμίευσης είναι εξαιρετικά χαμηλός. Η εσωστρέφεια του μοντέλου της συντηρείται από το μεγάλο δημόσιο τομέα, ο οποίος προσέφερε απασχόληση και ζήτηση για την ιδιωτική παραγωγή.

Η επικρατούσα, λοιπόν, αντίληψη (που εκφράζεται στη χώρα μας από την Τρόικα) επιβάλλει στην Ελλάδα την «απόλυτα σωστή» συνταγή: Το «μυστικό» της είναι να μειωθούν οι ονομαστικοί μισθοί και να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα στην ελληνική οικονομία. Μέσω της μείωσης των μισθών και της αύξησης της παραγωγικότητάς της θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της παραγωγής της και θα συμβούν δύο πράγματα: Θα συγκλίνει με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης (παραγωγικότητα κ.τ.λ.). Επίσης θα βελτιωθούν οι μισθοί. Η διαδικασία της σύγκλισης θα συνοδευτεί από τη διαμόρφωση ενός πολύ καλύτερου οικονομικού περιβάλλοντος που θα εκκινήσει την εισροή κεφαλαίων και, με τον τρόπο αυτό, η ελληνική οικονομία θα επανακάμψει σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Αυτές οι πολιτικές προσφοράς (supply side policies) συμπληρώνονται από μία γενικότερη πολιτική μείωσης του κόστους παραγωγής (σε όρους, κυρίως, κόστους συναλλαγών) που ελπίζεται ότι θα οδηγήσει στη γενικότερη αύξηση της προσφοράς προϊόντων. Παράλληλα με την παραπάνω διαδικασία προτείνονται δύο ακόμα βασικές πολιτικές: α) μία βαρύτατη δημοσιονομική προσαρμογή με την προοπτική δημιουργίας όχι απλώς πρωτογενών, αλλά τελικών πλεονασμάτων (μετά την πληρωμή των τόκων) και β) μία σημαντική μείωση του δημοσιονομικού βάρους (μέσω του ελληνικού PSI, €100-130 δισ.) και επανοργάνωση του τραπεζικού συστήματος (επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, €30δισ.). Έτσι ελπίζεται ότι θα επαναλειτουργήσει το πιστωτικό σύστημα, θα μειωθεί το δημοσιονομικό βάρος και θα βελτιωθεί η οικονομική δραστηριότητα.

Αυτή είναι η γενική περιγραφή της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει η Τρόικα στην Ελλάδα. Πρόκειται ουσιαστικά για μία ευρωπαϊκή νεοκλασική-νεοφιλελεύθερη συνταγή που υπακούει στην αρχή της διασύνδεσης των ενεργειών (conditionality principle), με την οποία λειτουργεί το IMF (δίνεις χρήματα, αλλάζεις συνθήκες λειτουργίας της οικονομίας). Αυτές οι απόψεις είναι πολιτικά κυρίαρχες στα 4/5 της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.

Αυτή η πολιτική χαρακτηρίζεται από τρία σημαντικά προβλήματα:

  1. Επίμονο Λάθος αναφορικά με τη σχέση μισθών, ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας και όχι μόνο στην ελληνική οικονομία. Η πραγματικότητα είναι ότι η ανταγωνιστικότητα στην ελληνική οικονομία (2000-2010) διαμορφώθηκε σε μικρό σχετικά βαθμό από τους ονομαστικούς μισθούς. Αυτή τη στιγμή, εξάλλου, ο σοβαρότερος παράγοντας μη βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας δεν είναι το κόστος, αλλά η έλλειψη (εγχώριας) ζήτησης, η οποία μειώνει τον κύκλο εργασιών των επιχειρήσεων και αυξάνει αναλογικά τα σταθερά τους έξοδα. Εξάλλου για το θέμα αυτό έχω γράψει επανειλημμένα (Ανταγωνιστικότητα και Επιχειρήσεις, Το Κόστος Εργασίας και η Ανάπτυξη, Το Πολύπαθο Ελληνικό Μισθολογικό Κόστος). Αλλά δεν είναι το μοναδικό λάθος στον παραπάνω συλλογισμό. Ενδεικτικά θα αναφέρω τρία ακόμα:

α) Δεν συγκλίνουν οικονομίες και κοινωνίες, αλλά βιομηχανίες και οργανωμένες παραγωγικές διαδικασίες (Rodrik, 2011). (Για να συγκλίνουν δε οι παραγωγικοί τομείς πρέπει να συνεχίζουν να υπάρχουν.)

β) Ο ρυθμός αύξησης της παραγωγικότητας (Διάγραμμα 1) και, το σημαντικότερο, το σχετικό επίπεδό της σε σύγκριση με άλλες οικονομίες της Ευρωζώνης είναι ικανοποιητικός (Διάγραμμα 2).

Διάγραμμα 1: Δείκτης παραγωγικότητας της εργασίας (έτος 2000 = 100).
 

 

Πηγή: Eurostat.

Σημείωση: Η παραγωγικότητα στην Ελλάδα πήγαινε πολύ καλά μέχρι που άρχισε ο Αρμαγεδών των διαρθρωτικών μέτρων!

Διάγραμμα 2: Παραγωγικότητα εργασίας (παραγόμενο προϊόν ανά εργαζόμενο) και μέση ετήσια μισθολογική επιβάρυνση (Μέσοι Όροι 2004-2011).
 

 

Πηγή: DG ECFIN, AMECO database.

Σημείωση: Η μέση ετήσια μισθολογική επιβάρυνση στην Ελλάδα είναι το 73% της ZτE και η παραγωγικότητα το 76% της ΖτΕ!

γ) Η ιστορία έχει δείξει ότι οι χώρες με μεγάλο χρέος το ξεπερνούν κυρίως με ανάπτυξη και όχι με δημοσιονομικούς περιορισμούς (Rogoff, 2011).

  1. Η Απουσία της Σημασίας του Χρόνου. Το παραπάνω σχέδιο διαχείρισης της οικονομίας προϋποθέτει ότι ο χρόνος που απαιτείται για να επενεργήσει η αλληλουχία των αλληλεπιδράσεων είναι μηδενικός! Όμως, η λογική λέει ότι αν δεν συμβεί τίποτα άλλο, για να λειτουργήσουν αυτά που περιγράφονται παραπάνω, απαιτούνται αρκετά χρόνια. (Αν η ανάλυση είναι σωστή, εάν τα μέτρα που λαμβάνονται είναι σωστά και εάν οι άνθρωποι συνεχίσουν να υπάρχουν.)
  1. Η Απώλεια του Ηθικού Κύρους. Ουδέποτε διατυπώθηκε ρητά ένα παρόμοιο σχέδιο στο οποίο να ζητηθεί η συμφωνία του ελληνικού λαού. Υπό το βάρος της άποψης «συμφωνείτε ή καταστρέφεστε» ή, ακόμα χειρότερα, «συμφωνήστε και του χρόνου θα σωθείτε» ή, ακόμα χειρότερα, «κάθε μέρα που ξημερώνει μαθαίνουμε και ένα καινούργιο μέτρο», υποτίθεται ότι οδηγείται η ελληνική κοινωνία προς τη σωτηρία, η οποία όμως είναι πολύ μακριά. Για να εφαρμοστεί, όμως, ένα τέτοιο δύσκολο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα απαιτείται πάνω από όλα κοινωνική αποδοχή και συμμετοχή και μάλιστα με την προϋπόθεση ότι η συνταγή είναι σωστή (OECD, Going for Growth, 2011). Και είναι γνωστό ότι σε παγκόσμια βάση η άλλη μισή επιστημονική και κοινωνική κοινότητα λέει ότι και η συνταγή είναι λάθος! Και οι τελευταίες εξελίξεις στις ΗΠΑ και την Ευρώπη (!) μάλλον το επιβεβαιώνουν!

Σημείωση:

1. Για να επιχειρηματολογήσω εναντίον της νεοκλασικής λογικής στο σημείωμα αυτό χρησιμοποίησα μόνο συγγραφείς που θεωρούνται ότι ενστερνίζονται τις νεοκλασικές απόψεις. Έτσι καταλαβαίνει κανείς ευκολότερα ότι το Επίμονο Λάθος είναι μεγαλύτερο.

2. Μία ολοκληρωμένη διαπραγμάτευση με την Τρόικα θα απαιτούσε σήμερα να γνωρίζουμε τις επιπτώσεις των εναλλακτικών προτάσεών τους στην ύφεση του 2012, 2013 κ.τ.λ. Αυτή θα έπρεπε να είναι η διαπραγματευτική πλατφόρμα με τους Τροϊκανούς και όχι οι λανθασμένες αντιλήψεις τους για την ανταγωνιστικότητα. Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό λάθος τακτικής που αφορά την ελληνική πλευρά, αντίστοιχο με αυτό της «έλλειψης δημοσιονομικής ρευστότητας» στις διαπραγματεύσεις του Μαΐου του 2010. Μία τέτοια πλατφόρμα θα γεννούσε και πολιτικές ευθύνες στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο αναφορικά με τον «πόνο» στον οποίο καταδικάζουν την Ελλάδα. Όχι να συνειδητοποιούμε μετά από έξι μήνες ότι η ύφεση το 2012 θα είναι -5% από -3,6% που εκτιμάται σήμερα και να δείχνουμε πάλι με το δάκτυλο τους Έλληνες που δεν τα κατάφεραν!

Π.Ε. Πετράκης

Καθηγητής ΕΚΠΑ

References

Rodrik, D. (2011) The Future of Economic Convergence, in Jackson Hole Symposium of the Federal Reserve Bank of Kansas City, August 25-27, 2011.

Rogoff, K. (2011) The Second Great Contraction, in Project Syndicate.

 
 

Τα σχόλιά σας

  • Εγω ανειδηκευτος εργατης ειμαι.

    Ολοι για την δικη μου και μοναδικη ευθηνη για την ανταγωνιστηκοτητα μιλουν. Ο μισθος μου, η προπληρωμενη μου συνταξη, τα ΠΟΛΥ κακως επενδυθεντα αποθεματικα των ταμειων μου φταινε για την ΜΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ελληνικη οικονομια! Πρεπει να εχω μισθο Βουλγαριας λενε για να γινουμε ανταγωνιστικη οικονομια! Λες και ειναι ο μισθος του γερμανου ισος με τον μισθο του πολωνου εργατη και η Γερμανια εχει ανταγωνιστικη οικονομια! Κριμα που ΚΑΝΕΝΑΣ καναλοβιος καθηγητης δεν ειπε ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΙ ΠΟΤΕ πως μια οικονομια πρεπει πρωτα απο ολα να ειναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ! Και ολοι γνωριζουμε τι σημαινει και τι χρειαζεται για να ειναι αποτελεσματικη. #0001

  • Το σωστό λάθος.

    Κύριε Πετράκη, δεν διακρίνετε ότι οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα κατ΄ επιταγή των ευρωπαϊκών μας υποχρεώσεων εσκεμμένα μας οδήγησαν στη διάλυση του μεγαλύτερου μέρους της παραγωγής μας; Δεν διακρίνετε ότι δεν υπάρχει λάθος συνταγή, αλλά"σωστή" λάθος συνταγή για να υπάρχουν τα συγκεκριμένα οικονομικά αποτελέσματα; Δεν νομίζετε ότι ήρθε ο καιρός να απομυθοποιήσουμε την Ευρώπη και να αρχίσουμε να ξανά γεννούμε τον Έλληνα με τα δικά του χαρακτηριστικά; Νομίζω ότι αν συγκεντρώσουμε όλα τα θετικά της Ευρώπης: οργάνωση, δημόσια διοίκηση κτλ, και όλα τα αρνητικά: πολιτική ανηθικότητα, αμοραλισμός, τυχοδιωκτισμός, μάλλον τα αρνητικά είναι περισσότερα. Προτιμώ των προγόνων μου τα ιερά. #0002

  • Κύριε Πετράκη

    Κύριε Πετράκη καλημέρα σας, Είμαι φοιτητής σας και διαβάζω τα άρθρα σας στο in.gr. Θα ήθελα να σχολιάσω σχετικά με το επίμονο λάθος που αναφέρατε στο άρθρο σας. Δεν θα έπρεπε να αναφερόμαστε σε λάθος από την στιγμή που είναι στατιστικά αδύνατο να πάρει κανείς ΟΛΑ τα λάθος μέτρα ακόμα και αν τα διάλεγε στην τύχη. Αυξήσανε τους φόρους στην βενζίνη, αποτέλεσμα - μείωση κατανάλωσης βενζίνης, καμία ουσιαστική αύξηση εσόδων από την βενζίνη. Αυξήσανε τα τέλη κυκλοφορίας, αποτέλεσμα - μαζική παράδοση πινακίδων, πάλι καμία ουσιαστική αύξηση εσόδων. Θέλουν να μειώσουν μισθούς και συντάξεις, αποτέλεσμα - μείωση διαθέσιμου εισοδήματος προς κατανάλωση, λιγότερη κατανάλωση, λιγότερο ΦΠΑ προς είσπραξη μείωση τζίρου, αύξηση της ανεργίας. Ακόμα και ένας μαθητής Γ'Λυκείου που έχει παρακολουθήσει το μάθημα "Αρχές Οικονομικής Θεωρίας" και ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ θα μπορούσε να διαχειριστή την όλη κατάσταση καλύτερα. Άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για λάθος συνταγή ή κακούς χειρισμούς αλλά για ξεκάθαρο ξεπούλημα της χώρας μας αλλά και ξεπούλημα για το μέλλον της γενιάς μας. Βλέπω εσάς να αρθρογραφείτε συχνά καθώς επίσης και τον κύριο Βαρουφάκη και αναρωτιέμαι γιατί η πανεπιστημιακή κοινότητα δεν αναλαμβάνει δράση. Θα μπορούσαν να δημιουργήσετε ένα ανεξάρτητο κόμμα από οικονομολόγους που γνωρίζουν πως μπορεί να διαχειριστεί η κατάσταση από νομικούς που θα μπορούσαν να δείξουν πόσο αντισυνταγματικό είναι το χαράτσι στα τιμολόγια της ΔΕΗ και όποιος αδυνατεί να πληρώσει το χαράτσι του κόβεται η ηλεκτροδότηση. Από ηλεκτρονικούς, προγραμματιστές και μηχανολόγους του Πολυτεχνείου μας που θα δώσουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ τεχνολογική ώθηση που λείπει από την Ελλάδα και όλα τα μυαλά στους τεχνολογικούς τομής βρίσκουν αντικείμενο και εργασία στο εξωτερικό. ΟΛΗ η Ελλάδα διψά για αλλαγές, οι πολιτικοί ζητούν εκλογές αλλά δυστυχώς όλο το πολιτικό σύστημα είναι σάπιο και απαρτίζεται από ανθρώπους χωρίς ουσιαστικές γνώσεις. Αν η πανεπιστημιακή κοινότητα κάνει μια κίνηση μεγάλη μερίδα του κόσμου θα τους ακολουθήσει, άλλοι γιατί πιστεύουν ότι μπορούν να βρουν λύση και άλλοι γιατί ζητούν μια ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ επιλογή που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει. Δυστυχώς η γενιά μου έχει γίνει κάπως μαλθακή και δεν πρόκειται εύκολα να ξεσηκωθεί ποτέ από μόνη της, δυστυχώς υπάρχουν ακόμα κόμματα στις σχολές κάτι που δεν έπρεπε να είχε γίνει ΠΟΤΕ. Αν όμως εσείς (οι πανεπιστημιακοί γενικότερα) δημιουργήσετε ένα πυρήνα όλοι θα σπεύσουν να βοηθήσουν. Δεν λέω καλά είναι τα άρθρα και οι συζητήσεις στην τηλεόραση αλλά αυτή τη στιγμή επιβάλετε ουσιαστική κινητοποίηση και δεν εννοώ διαδηλώσεις στους δρόμους γιατί η ιστορία έχει δήξει ότι δεν φέρνουν αποτέλεσμα (εκτός βέβαια και αν χρησιμοποιηθεί βία όπου δεν συμφωνώ) αλλά ανθρώπους ικανούς με γνώσεις και θέληση να μας βγάλουν από το αδιέξοδο που εσκεμμένα μας οδήγησαν. Λύσεις, υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι να τις εφαρμόσουν δεν βρίσκονται. #0003

  • Κάτι δεν πάει καλά

    "Η παραγωγικότητα στην Ελλάδα πήγαινε πολύ καλά μέχρι που άρχισε ο Αρμαγεδών των διαρθρωτικών μέτρων!" ?? Αν η παραγωγικότητα μας είναι τόσο υψηλή σε σχέση με της υπόλοιπης Ευρώπης τότε γιατί χρεοκοπούμε? Όλα τα προβλήματα ξεκίνησαν το 2009? Θα μπορούσε να συνεχιστεί η κατάσταση που επικρατούσε ως το 2009 και το αντίστοιχο επίπεδο ζωής? Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τι σας λέει? #0004

  • ΜΙΑ ΤΑΠΕΙΝΗ ΑΠΟΨΗ

    ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΩΝ/ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΑΠΟ ΗΠΑ, ΚΙΝΑ(ΔΙΑΚΡΑΤΗΤΕΣ ΔΟΛΑΡΙΟΥ), ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΓΕΜΕΝΙΚΟΥ ΔΙΔΥΜΟΥ, ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ, ΗΔΗ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε. ΠΛΗΝ ΓΑΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, ΣΕ ΧΩΡΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΧΕΡΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΩΝ ΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΩΣΤΕ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΗΠΑ, ΚΙΝΑΣ, ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΓΑΛΛΙΑΣ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΕΦΘΗΚΑ ΟΤΑΝ ΕΦΤΙΑΞΑ ΜΕ ΚΟΠΟ ΧΑΡΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ, ΝΑΥΠΗΓΕΙΩΝ, ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΣΕ ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΚΑΙ ΙΣΠΑΝΙΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΚΑΙ ΙΡΛΑΝΔΙΑ. ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΠΡΩΤΟΓΕΝΩΝ ΑΓΑΘΩΝ. #0005

Πείτε την άποψή σας έως 700 χαρακτήρες με κενά (spaces)

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

 

Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το in.gr δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται. Αν έχετε οποιαδήποτε παρατήρηση, μπορείτε να την καταγράψετε στην δικτυακή σελίδα: support.in.gr

Περιγραφή

Το blog Οικονομικές Αντιλογίες έχει ως στόχο το σχολιασμό της επικαιρότητας μέσα από το πρίσμα της πολιτικής οικονομίας. Στο blog αυτό τα οικονομικά αξιοποιούνται ως κοινωνική επιστήμη με την ευρύτερη έννοια. Επιχειρείται η ανάλυση της αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε συγκεκριμένα οικονομικά γεγονότα και στα πολιτικά και κοινωνικά τεκταινόμενα. Η προσέγγιση των θεμάτων γίνεται μέσα από την κοινωνική οπτική του συγγραφέα και της ερευνητικής του ομάδας.

Tελευταία σχόλια

  • Ενας "ξένος" ΕΛΛΛΗΝΑΣ

     

    Οταν πριν από καιρό διάβασα τυχαία το πρώτο σας κείμενο (δεν ξέρω εάν είχαν προ

    Αντώνης Κίσαμος
  • Ελληνόφωνε Άγγλε..

     

    .. καλώς να μας έρθεις και να εισπράξεις απο την Ελλάδα και τους Έλληνες τα κέρ

    Ο Αγγλόφωνος Έλληνας
  • ΦΕΎΓΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ

     

    Φεύγει ο χρόνος Φεύγει ο χρόνος σαν νεράκι, φεύγει και γίνεται το χτες. Ο ήλιος

    Γιώργος Ι. Μποτής