ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι απόψεις των bloggers που φιλοξενούνται στο in.gr δεν απηχούν κατ' ανάγκη την άποψη του in.gr. Η επιλογή των φωτογραφιών και των βίντεο γίνεται με αποκλειστική ευθύνη των bloggers. Εάν κάποιος θεωρεί ότι θίγεται από ανάρτηση κάποιου blog ή έχει οποιαδήποτε παρατήρηση, μπορεί να επικοινωνήσει με το in.gr.
 
ΗΠΑ και Γερμανία

ΗΠΑ και Γερμανία

Οικονομικές Αντιλογίες»

Δημοσίευση: 06 Νοε. 2013  | Τελευταία ενημέρωση: 06 Νοε. 2013

Και ξαφνικά ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας. Οι ΗΠΑ συνειδητοποίησαν ότι η Γερμανία έχει ένα υπέρογκο πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (6% του ΑΕΠ της περίπου). Σε δύο ευκαιρίες, οι ΗΠΑ ( έκθεση [pdf]του Αμερικάνικου Υπουργείου Οικονομικών προς το Κογκρέσο), αλλά και το ΔΝΤ (διάλεξη του David Lipton στην Αμερικανική Ακαδημία στο Βερολίνο), άσκησαν κριτική στη Γερμανική οικονομική πολιτική. Τα κεφάλαια εισρέουν στην Κεντρική Ευρώπη από όλον τον κόσμο. Το ευρώ δυναμώνει πολύ (εξοντώνοντας για άλλη μια φορά την αδύναμη περιφέρεια). Το εντυπωσιακότερο όμως είναι ότι παρόλη την υποτίμηση του δολαρίου σε σύγκριση με το ευρώ για πρώτη φορά μετά το 2009 ο μεταποιητικός τομέας στην Ευρώπη πηγαίνει καλύτερα από ότι των ΗΠΑ.

Διάγραμμα 1. Δείκτης PMI στη μεταποίηση σε Ευρωζώνη και ΗΠΑ


Πηγή: Markit (Νοέμβριος 2013) ( Eurozone PMI Manufacturing, US PMI Manufacturing).

Θεωρητικά αυτό θυμίζει τις αρχές της μεγάλης κρίσης του 2008 όταν η Κίνα είχε ακριβώς αυτές τις επιδόσεις σε σύγκριση με τις ΗΠΑ. Σύμφωνα λοιπόν με μία σοβαρή εκδοχή της αναζήτησης των βαθύτερων αιτιών της μεγάλης ύφεσης του 2008, η απόσυρση από την τελική ζήτηση τεράστιων επενδυτικών κεφαλαίων σε διεθνές επίπεδο (παραγωγικό επενδυτικό πρότυπο Κίνας) προκάλεσε ανισορροπία μεταξύ κατανάλωσης και επένδυσης γεγονός που μείωσε την τελική συνολική ζήτηση και οδηγηθήκαμε στη μεγάλη ύφεση.

Σήμερα η υπερδιόγκωση της συγκέντρωσης ρευστότητας στη Γερμανία αποπληθωρίζει την παγκόσμια οικονομία και δεν επιτρέπει στις ΗΠΑ να μετατρέψουν τη σχετικά ασθενή ανάκαμψη σε μία υγιή ανάκαμψη. Και όλα αυτά με τη χρηματοδότηση της ρευστότητας που παρέχει στο παγκόσμιο σύστημα η FED των ΗΠΑ (no tapering)!

Και η Γερμανία δηλαδή τι κάνει; Αφού αποστράγγισε από κεφάλαια την Ευρωπαϊκή περιφέρεια επιτυγχάνοντας τη διατήρηση του επιπέδου της οικονομικής δραστηριότητας της, μετά την ανάκαμψη του 2009-2011, στρέφεται «εχθρικά» προς τον υπόλοιπο κόσμο αναζητώντας να απορροφήσει την ρευστότητά του;

Όχι λέει ο κ. 'Ασμουνσεν. Είναι υγιές αυτό που συμβαίνει! Μία υγιής οικονομία με υψηλή παραγωγικότητα όπως η Γερμανική, φυσικό είναι να έχει πλεονάσματα. Ας κάνουν το ίδιο και οι υπόλοιπες χώρες. (Δόξα τον Θεό! Ο Άρης και το υπόλοιπο πλανητικό σύστημα έχει αρκετές δυνατότητες απορρόφησης των εξαγωγών όλων των ανεπτυγμένων χωρών της Γης! Ας γίνουν όλες οι οικονομίες της Γης λοιπόν εξαγωγικές!).

Το όφελος της Γερμανίας από τη διαχείριση της κρίσης -όπως προκύπτει από το Γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών (Αύγουστος 2013)- υπολογίζεται σε 40,9 δις ευρώ για την περίοδο από το 2010 έως το 2014. Το ποσό αυτό προκύπτει λόγω των χαμηλών επιτοκίων με τα οποία δανείζεται η Γερμανία και λόγω της μεγάλης ζήτησης των Γερμανικών ομολόγων («ασφαλές» καταφύγιο). Για την ίδια περίοδο ωστόσο παρατηρούνται και διαφυγόντα κέρδη, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν επενδυτικές ευκαιρίες για τα πλεονάζοντα γερμανικά κεφάλαια. Οι Γερμανικές τράπεζες έχουν αποταμιεύσει 637,8 δις ευρώ στην Bundesbank. Στο 25% αυτών των καταθέσεων (159,5 δις ευρώ), δεν αποδίδει κάποια απόδοση. Με 1,5% διαφυγόντα απόδοση σε βάθος πενταετίας (2010-2014) η Γερμανία χάνει περίπου 12 δις ευρώ. Άρα η όλη κρίση έχει αποδώσει στη Γερμανία, περίπου 29 δις ευρώ.

Συνεπώς, η διαχείριση της κρίσης είναι αποδοτική για τη Γερμανία, προβληματική για την Ευρωπαϊκή περιφέρεια και απειλητική για τις ΗΠΑ. Η απειλή μάλιστα παίρνει σάρκα και οστά τελευταία απεικονιζόμενη στην εξασθένηση της Αμερικανικής ανάκαμψης. Βέβαια, η εξασθένηση της Αμερικανικής ανάκαμψης ενδεχομένως προέρχεται από την πολιτική αβεβαιότητα που έχει δημιουργηθεί στις ΗΠΑ και θα συνεχίσει μέσα στο 2014 και από το γεγονός ότι η ασκούμενη νομισματική πολιτική δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική. Παρ’ όλα αυτά η αποπληθωριστική Ευρώπη παίζει σοβαρό αρνητικό ρόλο.

Θα μου πείτε βέβαια ότι αυτό που θα ικανοποιούσε τις ΗΠΑ θα ήταν πολύ απλό. Ν’ αρχίσει να επενδύει η Γερμανία σε ομόλογα ΗΠΑ. Αυτό άρκεσε για κάποια χρόνια με την Κίνα αλλά δεν απέτρεψε τη μεγάλη ύφεση. Συνεπώς οι ΗΠΑ θέτουν ένα θέμα πέρα από τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές σε όρους δημόσιου χρέους. Θέτουν ένα θέμα ουσίας στη σχέση ισορροπίας των ιδιωτικών τομέων των ΗΠΑ και της Γερμανίας. Μία επιθετική κρατική Γερμανική στάση έχει βαρύνει στους όρους σχετικής δύναμης μεταξύ των δύο ιδιωτικών τομέων υπέρ του Γερμανικού, επιβαρύνοντας τη διεθνή και ιδιαίτερα την αμερικάνικη ιδιωτική παραγωγική μηχανή.

Σε πολιτικό επίπεδο οι Γερμανοί ουσιαστικά ασχολούνται με τις υποκλοπές με τον Σνόουντεν και τους κακούς Αμερικάνους. Και αυτοί οι Ρώσοι! Πόσο συνεργάσιμοι είναι με τους Γερμανούς! Οι Αμερικανοί είναι μακριά, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού!

Έχω την αίσθηση ότι παρακολουθούμε ένα έργο με πολλά επεισόδια, όπου γιγάντιες ανακατατάξεις λαμβάνουν χώρα. Απλώς, επειδή συγκρούονται ελέφαντες είμαι σκεπτικός γιατί μπορεί να εξοντωθούν οι μικροί θεατές.

Π.Ε. Πετράκης

Καθηγητής ΕΚΠΑ

In Deep Analysis

 
 

Τα σχόλιά σας

  • Αμοιβαία συμφέροντα ΗΠΑ - Γερμανίας

    Αν στην ευρωζώνη δεν αποσυρόταν χρήμα από την κυκλοφορία με κουρέματα ομολόγων και καταθέσεων και με τα προγράμματα λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης που έχει επιβάλλει η Γερμανία , οι ΗΠΑ και η fed δεν θα μπορούσαν να τυπώνουν δολάρια απεριόριστα για να αντιμετωπίσουν την χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε το 2008 . Οι επιπτώσεις στον πληθωρισμό και η υποτίμηση του δολαρίου θα ήταν τόσο μεγάλες που οι ΗΠΑ θα αναγκαζόταν να σταματήσουν την έκδοση συνεχώς νέου χρήματος . Έτσι το νέο χρήμα βοηθάει τις Γερμανικές εξαγωγές προς τις ΗΠΑ και η λόγω λιτότητας μειωμένη ζήτηση προϊόντων στην ΕΕ δεν επιτρέπει την άνοδο του πληθωρισμού και την μεγάλη υποτίμηση του δολαρίου . #0001

  • ΗΠΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

    Κύριε Πετράκη είναι εμφανές ποια ο οικονομικός (πόλεμος) μεταξύ αυτών των δύο χωρών. Εξ άλλου η (κρίση) στην Ευρώπη είναι σχεδόν σίγουρο ότι είναι εργαλείο (όπλο:) πίεσης της δεύτερης προς την πρώτη με χώρες του Αμερικανικού τόξου (Ελλάδα. Ιταλία Πορτογαλία.Ιρλανδία) Ενώ για την Ισπανία κάνουν τα πάντα για να μην μπει στο ΔΝΤ!! Η πρώτη αντιπαραβάλει Χώρες του ΔΝΤ της Νότιας Αμερικής και όχι. μόνο. Τέλος τι να ζητά η Γερμανία από της ΗΠΑ:::θα το δούμε στο μέλλον!!!!!!! #0002

  • Απορίες

    Κύριε Πετράκη τρεις καλοπροαίρετες απορίες ενός μη ειδικού 1. Καταλαβαίνω την ένσταση για το οτι δεν μπορούν όλες οι οικονομίες να είναι εξαγωγικές. Τι προτείνετε να κάνει η Γερμανία; Στον κόσμο αυτό πρέπει κάποιοι να δημιουργούν πλεονάσματα και κάποιοι άλλοι ελλείμματα και στο τέλος οι πλεονασματικοί να "σώζουν" τους ελλειμματικούς; Και ποιος δεν θα ήθελε να είνια ελλειμματικός τότε; 2. Η Γερμανία έχει "βγάλει" από τη ιστορία της κρίσης 29 δις. Τι ρόλο πιστεύετε οτι παίζει το ασήμαντο σε σχέση με το ΑΕΠ της (>4 Τρις) κέρδος στα γεωπολιτικά σχέδια της "Prosperity Land" όπως την αποκαλούν οι Αμερικανοί; 3. Μήπως η μεγάλη εικόνα που χάνουμε είναι Αμερικη-Γερμανία ιερή συμμαχία; #0003

  • Συνέχεια 2ης παρατήρησης

    Αν όμως μπούμε σε αυτήν τη συζήτηση, τότε θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν το Λονδίνο πχ που είναι η παραγωγικότερη περιοχή του ΗΒ "εκμεταλλευετε" την Αγγλική επαρχία προκειμένου να διατηρεί χαμηλά τη σχετική ισοτιμία της Στερλίνας για να είναι περισσότερο ανταγωνιστικό. Γενικά θεωρώ ότι η μείωση του εμπορικού πλεονάσματος της Γερμανίας μπορεί να επιτευχθεί με την τόνωση της ανταγωνιστικότητας άλλων χωρών μέσω μεταρρυθμίσεων και όχι με τον πατροπαράδοτο τρόπο του προστατευτισμού... #0004

  • Δευτερη παρατήρηση

    Δευτερον, αναφέρεστε στην μακροχρόνια διαμάχη για τα εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας. Το ότι ένα Γερμανικό προιόν πουλάει στο εξωτερικό (εξού και τα πλεονάσματα) δεν οφείλετε μονάχα στην συναλλαγματική ισοτιμία αλλά και στην ποιότητα του προϊόντος. Είναι προφανές ότι οι καταναλωτές προτιμούν τα Γερμανικά προϊόντα για κάποιο λόγο πέραν της τιμής τους. Θεωρητικά η ζήτηση Γερμανικών προϊόντων θα έπρεπε να οδηγεί στην ανατίμηση του νομίσματος και κατα αυτόν τον τρόπο στην εξισσορόπηση του εμπορικού πλεονάσματος. #0005

  • Πρώτη παρατηρηση

    Κύριε Πετράκη, έχω να κάνω 2 παρατηρήσεις όσον αφορά την ανάλυσή σας. Πρώτον, υπολογίζετε ότι η Γερμανία κέρδισε περίπου 29δις από την κρίση της Ευρωζώνης λόγω της διαφοράς επιτοκίου που αυτή δανείζετε σε σχέση με το επιτόκιο που δανείζει. Όμως δεν έχετε υπολογίσει πόσα η Γερμανία θα χάσει επειδή οι δανειζόμενες χώρες αδυνατουν να επιστρέψουν τα κεφάλαια σε πραγματικές τιμές. Με άλλα λόγια το ρίσκο των δανείων της Γερμανίας προς τους εταίρους της δεν αντικατοπτρίζετε από το επιτόκιο που δανείζει. #0006

Πείτε την άποψή σας έως 700 χαρακτήρες με κενά (spaces)

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

 

Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το in.gr δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται. Αν έχετε οποιαδήποτε παρατήρηση, μπορείτε να την καταγράψετε στην δικτυακή σελίδα: support.in.gr

Περιγραφή

Το blog Οικονομικές Αντιλογίες έχει ως στόχο το σχολιασμό της επικαιρότητας μέσα από το πρίσμα της πολιτικής οικονομίας. Στο blog αυτό τα οικονομικά αξιοποιούνται ως κοινωνική επιστήμη με την ευρύτερη έννοια. Επιχειρείται η ανάλυση της αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε συγκεκριμένα οικονομικά γεγονότα και στα πολιτικά και κοινωνικά τεκταινόμενα. Η προσέγγιση των θεμάτων γίνεται μέσα από την κοινωνική οπτική του συγγραφέα και της ερευνητικής του ομάδας.

Tελευταία σχόλια

  • Ενας "ξένος" ΕΛΛΛΗΝΑΣ

     

    Οταν πριν από καιρό διάβασα τυχαία το πρώτο σας κείμενο (δεν ξέρω εάν είχαν προ

    Αντώνης Κίσαμος
  • Ελληνόφωνε Άγγλε..

     

    .. καλώς να μας έρθεις και να εισπράξεις απο την Ελλάδα και τους Έλληνες τα κέρ

    Ο Αγγλόφωνος Έλληνας
  • ΦΕΎΓΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ

     

    Φεύγει ο χρόνος Φεύγει ο χρόνος σαν νεράκι, φεύγει και γίνεται το χτες. Ο ήλιος

    Γιώργος Ι. Μποτής