Καλησπέρα σας...
Τελικά οι συζητήσεις που είχα με τη Χέρτα είχαν ευτυχές τέλος για εμένα. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που θα κάνω μια καινούργια αρχή σε μία μεγάλη ομάδα. Η Χέρτα ήταν από τις βασικές επιλογές μου, οι άνθρωποί της μου έδειξαν εμπιστοσύνη πιο πολύ από όλες όσες είχαν κάνει πρόταση και γι’ αυτό το ήθελα πολύ. Αύριο είναι ο τελευταίος αγώνας που θα είμαι στη Λεβερκούζεν, αλλά αυτό που μπορώ να πω και αισθάνομαι είναι ότι περιμένω πως και πως να μετακομίσω στο Βερολίνο.
Φυσικά θα πάμε οικογενειακώς και τα Χριστούγεννα θα τα περάσουμε εκεί. Ανυπομονώ να αρχίσω προπονήσεις με την καινούργια μου ομάδα. Αυτό που θέλω είναι να παίξω, να πάρω χρόνο και να βοηθήσω όπως και όσο μπορώ το δύσκολο στόχο που έχει η ομάδα. Για εμένα είναι πολύ σημαντικό να έχω παιχνίδια στα πόδια μου γιατί φυσικά σκέφτομαι το Μουντιάλ.
Από την ημέρα της κλήρωσης που θα τη χαρακτήριζα δύσκολη σκέφτομαι συνέχεια τη διοργάνωση. Την Κορέα την έχουμε παίξει ως αντίπαλο στο Confederations, τρέχουν πολύ, αλλά δεν έχουν σπουδαία τεχνική. Η Νιγηρία δεν είναι όπως παλιά, αλλά παραμένει καλή ομάδα και φυσικά το φαβορί είναι η Αργεντινή. Όλα αυτά, βέβαια, θα τα δούμε μέσα στο γήπεδο.
Εύχομαι καλές γιορτές με υγεία και ευτυχία σε όλους σας!
Θα τα ξαναπούμε με εντυπώσεις Βερολίνου...
Πως να αρχίσω και πως να τελειώσω... Η βραδιά στο Ντόνετσκ ήταν μαγική και σίγουρα θα μου μείνει αξέχαστη. Όταν την προηγούμενη φορά μιλούσα για πίστη, δεν ήταν τυχαίο. Η ομάδα το απέδειξε. Έχοντας περάσει ένα εικοσιτετράωρο –κυρίως σε πτήσεις καθώς ήδη από το μεσημέρι είμαι στη Γερμανία και έχω κάνει και προπόνηση με τη Λεβερκούζεν - σκέφτομαι αυτό ενενηντάλεπτο.
Όταν παρακολουθούσα από τον πάγκο, έχω να σάς πω ότι δεν είχα άγχος, και αυτό γιατί πολύ απλά είδα από την αρχή ότι η ομάδα είναι σε πολύ καλή κατάσταση και η πρόκριση θα χανόταν μόνο με κάποιο δικό μας λάθος.
Όταν μπήκα, λοιπόν, είχα αυτοπεποίθηση όπως και όλοι μας. Όλοι είδατε ότι τα τελευταία δεκαπέντε λεπτά παίζαμε ουσιαστικά με εννέα παίκτες, όμως αυτό δεν μας πτόησε. Δεν υπήρχαν θέσεις, μόνο θέληση. Όσο για μετά... Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως ένιωσα όταν σφύριξε ο διαιτητής τη λήξη, Δεν μπορώ να το περιγράψω.
Στα αποδυτήρια ή είδατε ή διαβάσατε τι έγινε, οπότε είναι περιττό να πω κάτι άλλο. Απλά το ευχαριστηθήκαμε. Άλλωστε μπορεί να μην έχω την ευκαιρία να ξαναπαίξω σε Μουντιάλ. Για αυτό και μάλλον ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει.
Δεν μπορώ να σκεφτώ ακόμα τη Νότια Αφρική, όσο για αντιπάλους ούτε ο λόγος... Απλά περιμένω την κλήρωση της 4ης Δεκεμβρίου.
Τότε θα μπορέσω να σάς πω περισσότερα.
Σας ευχαριστώ για τη στήριξη Θα τα ξαναπούμε σύντομα.
Καλησπέρα,
μόλις έχω επιστρέψει στο σπίτι μου στη Γερμανία, δεν μπορώ να πω ότι έχω βγάλει από το μυαλό μου τις προηγούμενες ημέρες. Κατά τη διάρκεια της πτήσης σκεφτόμουν τα ματς, την κλήρωση και γενικά πόσο πραγματικά θέλω να δώσει η Ελλάδα το παρών στο Μουντιάλ 2010.
Διάβασα τα μηνύματα σας, με χαροποιεί πολύ όταν μου δείχνουν εμπιστοσύνη, σου δίνει δύναμη να θέλεις να συνεχίσεις έτσι, Να ξέρετε ότι όλοι μας θέλουμε πάρα πολύ να προκριθούμε. Φυσικά δεν ήταν όλες οι ημέρες καλές. Όπως συμβαίνει σε όλες τις οικογένειες έτσι και στην δική μας, την εθνική εννοώ, σίγουρα κάποια στιγμή θα ανέβουν οι τόνοι.
Έμαθα ότι οι πιθανοί μας αντίπαλοι στα μπαράζ λένε ότι προτιμούν την Ελλάδα για αντίπαλο, εμείς θα τους απαντήσουμε μέσα στο γήπεδο., Γιατί όλοι εκεί κρίνονται.
Σκοπός είναι να περάσουμε στα τελικά και επαναλαμβάνω ότι δεν παίζει ρόλο πόσα γκολ έχεις βάλει, γιατί αν δεν πάρουμε το εισιτήριο είναι σαν να μην έβαλα κανένα.
Αν με ρωτήσετε σε ποια έδρα θα ήθελα η εθνική να παίξει το μπαράζ, ΟΑΚΑ ή Κρήτη (αυτά έχω ακούσει ως προτάσεις) θα προτιμούσα την Κρήτη, γιατί από ότι φάνηκε ο κόσμος στην Αθήνα δεν θέλει να βοηθήσει την εθνική. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τον λόγο αλλά σε αυτό το ματς το μόνο σίγουρα είναι ότι τον 12ο παίκτη τον χρειαζόμαστε πάρα πολύ και στην Κρήτη είναι κάτι που μπορεί να γίνει.
Αυτά για την εθνική που τις επόμενες ημέρες θα είναι μέσα στο μυαλό μου.
Ξέρω ότι σίγουρα θέλετε να μάθετε τι πιστεύω για όσα μεταγραγικά ακούστηκαν γύρω από το όνομά μου. Είναι βέβαια ιδιαίτερα τιμητικό κάποιος να λέει καλά λόγια για εσένα. Και ευχαριστώ όποιον το κάνει. Αυτή τη στιγμή φοράω τη φανέλα της Λεβερκούζεν και στόχος μου είναι να επανακάμψω στην 11άδα, από εκεί και πέρα δεν μπορώ να ασχολούμαι με το τι λέγετε και τι γράφετε.
Όταν γίνει κάτι επίσημο να ξέρετε ότι δεν θα διστάσω να σας ενημερώσω. Άλλωστε όπως κάθε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής σκέφτεται τι είναι καλύτερο για αυτόν έτσι θα κάνω και εγώ. Όταν έρθει πραγματική πρόταση που με καλύπτει τότε θα μπω σε διαδικασία σκέψης.
Τα λέμε...
Καλησπέρα,
Έχω καιρό να σας γράψω αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν διαβάζω τα μηνύματά σας για τα οποία και σας ευχαριστώ πολύ.
Καταλαβαίνω ότι όλοι θέλουμε την εθνική ομάδα στο Μουντιάλ του 2010.
Για αυτό και θα κάνουμε την καλύτερή και μεγαλύτερη μας προσπάθεια στα δύο τελευταία ματς που απομένουν για να πετύχουμε τον στόχο μας.
Φυσικά και δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τι έγινε στα προηγούμενα παιχνίδια.
Δεν θα πω ότι ακόμα και τώρα δεν το συζητάμε όμως όλη μας η προσοχή είναι πάνω στη Λετονία και το Λουξεμβούργο.
Μέσα από τις προπονήσεις και τις ομιλίες του προπονητή μας, έχουμε μπει για τα καλά σε ρυθμό για τις συγκεκριμένες αναμετρήσεις.
Αυτό που θέλω να σας διαβεβαιώσω είναι ότι το κλίμα είναι εξαιρετικό στην ομάδα. Όλα τα παιδιά έχουν τρομερή όρεξη για την επίτευξη του στόχου μας και όλοι μαζί πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουμε.
Δεν φοβόμαστε τους αντιπάλους μας. Όλα εξαρτώνται από εμάς...
Δεν θέλω να μπω σε θέματα τακτικής και αγωνιστικά, αυτά μάλλον δεν σας πολυενδιαφέρουν...
Θα τα πούμε ίσως και μετά τη Λετονία, όμως σίγουρα μετά το Λουξεμβούργο, ελπίζοντας και κάνοντας ότι μπορώ για να γίνει πραγματικότητα αυτό που αξίζει στην εθνική...
Είχα καιρό να σας γράψω. Δεν ήταν εύκολο για εμένα. Πέρασε μία πολύ περίεργη περίοδος, που πολλές φορές δεν ήξερα πως να αντιδράσω. Ήθελα αλλά δεν μπορούσα γιατί απλά έτσι έπρεπε να γίνει.
Τέλος πάντων από τους μήνες στην Αγγλία έχω να κρατήσω ελάχιστα πράγματα. Oπως η εμπειρία στην premier league ως πρωτάθλημα, τα γήπεδα και οι αντιδράσεις των φιλάθλων...
Πλέον αυτό που σκέφτομαι είναι η Λεβερκούζεν. Το καλοκαίρι ξεκουράστηκα, όχι τόσο σωματικά (δεν το είχα και απόλυτη ανάγκη!) αλλά κυρίως ψυχολογικά.
Χόρτασα τον Νικόλα και την Μικαέλα (Α! Βάφτισα τα δίδυμα μου στη Λάρισα και την Κέρκυρα), ενώ πήγαμε και στην Πάρο.
Νωρίς νωρίς επέστρεψα στη Γερμανία, καθώς η προετοιμασία μας ξεκίνησε τέλος Ιουνίου. Αισθάνομαι πολύ καλά και είμαι σίγουρος ότι θα είναι διαφορετική αυτή η αγωνιστική περίοδος.
Εδώ δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα. Με ξέρουν τους ξέρω και απλά πρέπει να δείξω αυτά που θέλω. Έχω πολύ όρεξη και φέτος πιστεύω θα είναι μία υπέροχη χρονιά και στη Λεβερκούζεν αλλά και στην εθνική.
Ανυπομονώ να παίξω όπως όλοι μας και στο ανακαινισμένο γήπεδο μας. Είναι φανταστικό.
Αυτά προς το παρών. Σας ευχαριστώ για τη συμπαράσταση όλο αυτόν τον καιρό.
Τα λέμε...