Καλησπέρα,
μόλις έχω επιστρέψει στο σπίτι μου στη Γερμανία, δεν μπορώ να πω ότι έχω βγάλει από το μυαλό μου τις προηγούμενες ημέρες. Κατά τη διάρκεια της πτήσης σκεφτόμουν τα ματς, την κλήρωση και γενικά πόσο πραγματικά θέλω να δώσει η Ελλάδα το παρών στο Μουντιάλ 2010.
Διάβασα τα μηνύματα σας, με χαροποιεί πολύ όταν μου δείχνουν εμπιστοσύνη, σου δίνει δύναμη να θέλεις να συνεχίσεις έτσι, Να ξέρετε ότι όλοι μας θέλουμε πάρα πολύ να προκριθούμε. Φυσικά δεν ήταν όλες οι ημέρες καλές. Όπως συμβαίνει σε όλες τις οικογένειες έτσι και στην δική μας, την εθνική εννοώ, σίγουρα κάποια στιγμή θα ανέβουν οι τόνοι.
Έμαθα ότι οι πιθανοί μας αντίπαλοι στα μπαράζ λένε ότι προτιμούν την Ελλάδα για αντίπαλο, εμείς θα τους απαντήσουμε μέσα στο γήπεδο., Γιατί όλοι εκεί κρίνονται.
Σκοπός είναι να περάσουμε στα τελικά και επαναλαμβάνω ότι δεν παίζει ρόλο πόσα γκολ έχεις βάλει, γιατί αν δεν πάρουμε το εισιτήριο είναι σαν να μην έβαλα κανένα.
Αν με ρωτήσετε σε ποια έδρα θα ήθελα η εθνική να παίξει το μπαράζ, ΟΑΚΑ ή Κρήτη (αυτά έχω ακούσει ως προτάσεις) θα προτιμούσα την Κρήτη, γιατί από ότι φάνηκε ο κόσμος στην Αθήνα δεν θέλει να βοηθήσει την εθνική. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τον λόγο αλλά σε αυτό το ματς το μόνο σίγουρα είναι ότι τον 12ο παίκτη τον χρειαζόμαστε πάρα πολύ και στην Κρήτη είναι κάτι που μπορεί να γίνει.
Αυτά για την εθνική που τις επόμενες ημέρες θα είναι μέσα στο μυαλό μου.
Ξέρω ότι σίγουρα θέλετε να μάθετε τι πιστεύω για όσα μεταγραγικά ακούστηκαν γύρω από το όνομά μου. Είναι βέβαια ιδιαίτερα τιμητικό κάποιος να λέει καλά λόγια για εσένα. Και ευχαριστώ όποιον το κάνει. Αυτή τη στιγμή φοράω τη φανέλα της Λεβερκούζεν και στόχος μου είναι να επανακάμψω στην 11άδα, από εκεί και πέρα δεν μπορώ να ασχολούμαι με το τι λέγετε και τι γράφετε.
Όταν γίνει κάτι επίσημο να ξέρετε ότι δεν θα διστάσω να σας ενημερώσω. Άλλωστε όπως κάθε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής σκέφτεται τι είναι καλύτερο για αυτόν έτσι θα κάνω και εγώ. Όταν έρθει πραγματική πρόταση που με καλύπτει τότε θα μπω σε διαδικασία σκέψης.
Τα λέμε...