Γενικά

Η «άκαπνη» Ιαπωνία

Πέννυ Μπροτζάκη — Wed, 01 Jul 2009 23:03:15 GMT

Στην Ελλάδα το μέτρο της απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους τέθηκε σε εφαρμογή μόλις την 1η Ιουλίου 2009, σε άλλες χώρες όμως ισχύει εδώ και χρόνια. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, πάρα πολλά χρόνια...

Πριν λίγο καιρό, σάς είχα περιγράψει ένα μέρος από το επαγγελματικό ταξίδι που είχα κάνει στην Ιαπωνία (στην ανάρτηση σχετικά με τη Disneyland του Τόκιο). Σε ετούτο εδώ το κείμενο θέλω να κάνω μια μικρή αλλά ενδεικτική αναφορά του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι Ιάπωνες το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους.

Στη «χώρα του ανατέλλοντος ηλίου», λοιπόν, δεν απαγορεύεται απλώς σε δημόσιους χώρους και κτίρια, αλλά και στα πεζοδρόμια!

Θυμάμαι την έκπληξη μάς όταν είχα βγει από το αεροδρόμιο Ναρίτα του Τόκιο και είχαμε δει ένα μικρό τμήμα του πεζοδρομίου, 1Χ1, οριοθετημένο με άσπρες γραμμές με την ένδειξη Smoking area! Και το κάπνισμα επιτρεπόταν μόνο ενός εκείνου του μικρού τετραγώνου, ούτε βήμα πιο πέρα! Και όλα αυτά πάνω στο πεζοδρόμιο...

Μετά την παρατήρηση αυτή, καμία έκπληξη δεν μάς είχε προκαλέσει η ύπαρξη καπνιστηρίων μέσα στα δημόσια κτίρια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην παραπάνω φωτογραφία, η smoking area δεν ήταν οριοθετημένη από τοίχους. Θυμάμαι, όμως, ένα καπνιστήριο - νομίζω ότι ήταν στο αεροδρόμιο της Σιγκαπούρης, όπου είχαμε αλλάξει αεροπλάνο - με τοίχους από γυαλί.

Εκεί, μόλις που διέκρινες εξαιτίας του καπνού του τσιγάρου τα περίπου 20 άτομα που βρίσκονταν σε εκείνο το μικρό, γυάλινο δωμάτιο. Και όλα αυτά εν έτη 1998...

Ω, έλατα!

Πέννυ Μπροτζάκη — Wed, 17 Dec 2008 00:16:22 GMT

Μετά από ένα δεκαήμερο εξαιρετικής πίεσης, εσωτερικής αναζήτησης και - πιθανώς - αναθεώρησης καταστάσεων, νομίζω ότι έχουμε ανάγκη από ένα μικρό διάλειμμα.

Η Πυξίδα, λοιπόν, σάς μεταφέρει εικόνες από διάφορες πόλεις του κόσμου και σάς ζητά να επιλέξετε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο που σάς αρέσει περισσότερο.

Έχουμε και λέμε:

1 - ΜΟΣΧΑ

Associated Press

2 - ΑΘΗΝΑ

Reuters

3 - ΒΗΘΛΕΕΜ

Reuters

4 - ΒΑΤΙΚΑΝΟ

Associated Press

5- ΒΗΡΥΤΟΣ

Associated Press

ΥΣ: Σας ευχαριστώ για τα μηνύματά σας, αλλά όπως καταλαβαίνετε αυτές ήταν ημέρες εξαιρετικής πίεσης επαγγελματικά. Τώρα που... παραδώσαμε και την ανασκόπηση, θα αρχίσω ξανά τις βόλτες στην μπλογκογειτονιά μας!

Ω... έλατο...

Πέννυ Μπροτζάκη — Tue, 09 Dec 2008 00:06:23 GMT

Πηγή φωτογραφίας: Phasma

«Όχι στην πείνα»

Πέννυ Μπροτζάκη — Tue, 23 Sep 2008 18:46:28 GMT

Από την ActionAid Hellas έλαβα το παρακάτω ηλεκτρονικό μήνυμα και το παραθέτω μαζί με το αντίστοιχο βίντεο χωρίς περαιτέρω σχόλια:

«Κάθε 6'' ένα παιδί στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πεθαίνει από την πείνα.

Έχουμε 7 ημέρες για να βοηθήσουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε.
Από τις 22 έως και τις 29 Σεπτεμβρίου, δηλώνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας και συνεισφέρουμε ουσιαστικά στέλνοντας με sms ένα μήνυμα ζωής (αξίας 1E + ΦΠΑ) και φωνάζοντας ''όχι στην πείνα''.

Στείλτε και εσείς με ένα sms τη λέξη ΑΑ στο 19454.

Τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν από την ActionAid για την καταπολέμηση της πείνας.
Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στο www.actionaid.gr και ενημερωθείτε πλήρως για το επταήμερο ελπίδας.

Η δράση υποστηρίζεται από τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας Cosmote, Vodafone και Wind.»

10 Χρόνια Actionaid

Η ActionAid Ελλάς συμπληρώνει 10 χρόνια δράσης και το γιορτάζει με την έκθεση φωτογραφίας «Ένας κόσμος… έξι δρόμοι», με μια εικονική μεταφορά της κοινότητας Νάζαρεθ της Αιθιοπίας και με θεατρικά, βιωματικά εργαστήρια για καθηγητές και μαθητές. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στον πολυχώρο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ, Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια, από τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου μέχρι και την Κυριακή 5 Οκτωβρίου. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή από τις 11.00 - 14.00 και από 17.00 - 22.00 και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε σε αυτό το σημείο του δικτυακού τόπου της ActionAid Ελλάς.

Μπράβο και όχι οίκτο!

Πέννυ Μπροτζάκη — Tue, 23 Sep 2008 13:38:24 GMT

Όταν είχαν αρχίσει οι Παραολυμπιακοί Αγώνες (ή Παραλυμπιακοί όπως είναι το σωστότερο) είχα γράψει το παράπονό μου για την ελάχιστη προβολή που είχαν οι επιτυχίες των αθλητών μας στο Πεκίνο. Τελικά, τα 24 μετάλλια ανάγκασαν μέχρι και τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια να ασχοληθούν μαζί τους, μολονότι δεν είδαμε (ευτυχώς!) συγγενείς να σουβλίζουν αρνιά στο χωριό του προπάππου του Ταϊγανίδη!

Προσωπικά ενοχλούμαι όταν ακούω τη φράση «μπράβο τους βρε παιδί μου αλλά σφίγγεται η καρδιά μου όταν τους βλέπω» γιατί θεωρώ ότι η καρδιά μας θα πρέπει να γεμίζει υπερηφάνεια για τη δύναμη της ψυχής αυτών των ανθρώπων.

Στο ΕΤ weekly, το ένθετο του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής, διάβασα για πολύ όμορφη συνέντευξη του «αργυρού» Ολυμπιονίκη στη μπότσια, Γιώργου Πολυχρονίδη στον δημοσιογράφο Βασίλη Παπανδρέου. Και αναδημοσιεύω το παρακάτω απόσπασμα:

«Δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε στους δρόμους, δεν έχουμε πρόσβαση σε κτίρια. (...) Ο λόγος που δεν συναντάμε ανθρώπους με ειδικές ανάγκες στο δρόμο είναι ότι δεν έχουν τρόπο να κυκλοφορήσουν. Κανείς δεν ζητά ειδική μεταχείριση. Το μόνο που θέλουμε είναι να έχουμε τα απαραίτητα εφόδια να μην παραιτηθούμε από τη ζωή»...

«Περνάμε απαρατήρητοι. Είναι κάτι που έχει πειράξει αρκετά από τα παιδιά. Και όμως, δείχνουμε σε όλους ότι πολλοί από εμάς που είχαμε πάρει μετάλλια και το 2004 δεν είμαστε αθλητές- βεγγαλικά. Είμαστε αθλητές με διάρκεια. Δεν δέχομαι ότι ένας αρτιμελής αθλητής κάνει περισσότερη προπόνηση» δηλώνει ο υπερκολυμβητής, Χαράλαμπος Ταϊγανίδης

Στα Νέα της Τρίτης, ο δημοσιογράφος, Μάνος Χαραλαμπάκης επιμελήθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ - το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ - στο οποίο ο κολυμβητής Γιώργος Καπελλάκης, που κατέκτησε τέσσερα μετάλλια στο Πεκίνο, τονίζει:

«Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι είμαστε αθλητές ισότιμοι με τους αρτιμελείς. Χύνουμε ιδρώτα και αίμα στις προπονήσεις όπως κι εκείνοι».

Στο ίδιο άρθρο φιλοξενούνται δηλώσεις του υπερ-κολυμβητή, Χαράλαμπου Ταϊγανίδη, ο οποίος μάς βάζει όλους στη θέση μας:

«Δεν δέχομαι ότι είμαι αθλητής της 'ζωής και της ψυχής'. Ούτε είμαστε αθλητές με ειδικές ανάγκες. Είμαστε άτομα με αναπηρία. Όλοι έχουμε ανάγκες. Και βέβαια δεν ντρεπόμαστε για την αναπηρία μας».

Προσπωικά, αισθάνομαι ντροπή για όσες φορές ως οδηγός είχα παρκάρει μπροστά σε ράμπα πεζοδρομίου με τη δικαιολογία ότι δεν έβρισκα που να παρκάρω. Τότε, όμως, δεν ήξερα ότι στερώ την ελευθερία κίνησης σε κάποιον συνάνθρωπό μου...

ΥΣ: Διάβασα ένα ιδιαιτέρως αιχμηρό κείμενο σχετικό με το θέμα από το patsiouri. Σας το προτείνω...

Ο Αντώνης, η Φαίη και ο Λήο!

Πέννυ Μπροτζάκη — Sun, 21 Sep 2008 12:34:05 GMT

Την είδα τη διάβασα στο patsiouri, που αφιέρωσε όλο το καλοκαίρι του στο θέμα του Λήο, του άτυχου σκυλιού που κακοποιήθηκε στον Πόρο, όπως είχαμε αναφέρει σε παλαιότερη ανάρτηση. Και δικαιώθηκε!

Ο Λήο ανάρρωσε και βρήκε και οικογένεια να τον υιοθετήσει. Και τι οικογένεια! Καλλιτεχνική. Οι ηθοποιοί Αντώνης Καφετζόπουλος και Φαίη Κοκκινοπούλου ευαισθητοποιήθηκαν από την περιπέτεια του Λήο και τελικώς επιλέχθηκαν να τον υιοθετήσουν.

Η Πυξίδα θέλει να ευχαριστήσει τον κ. Καφετζόπουλο και την κ. Κοκκινοπούλου για την ευαίσθητη πράξη τους, τον κτηνίατρο κ. Κουντούρη που αφιερώθηκε στην περίθαλψη του άτυχου σκυλιού και την κ. Βίκου, που βρήκε τον Λήο σε εκείνη την άσχημη κατάσταση και έδρασε άμεσα για τη σωτηρία του και τη διάδοση της ανεπαίσχυντης πράξης.

Η είδηση μεταδόθηκε και από άλλα ιστολόγια, όμως προσωπικά το πρωτοδιάβασα στο patsiouri, που αναφέρει και ότι ο δήμαρχος Πόρου ανέλαβε τα έξοδα της περίθαλψης του Λήο, και οφείλω να το τονίσω.

Τηλεοπτικό ρεπορτάζ μπορείτε να δείτε και στο www.choice4.tv, από όπου και η φωτογραφία.

Ένα χρόνο μετά...

Πέννυ Μπροτζάκη — Mon, 25 Aug 2008 22:08:21 GMT

Εκείνη η ημέρα, ένα χρόνο πριν, έπρεπε να ήταν μια θερμή και ηλιόλουστη ημέρα του Αυγούστου.

Αυτό τουλάχιστον υποδείκνυαν οι καιρικές συνθήκες. Τα πράγματα όμως δεν ήταν έτσι και δεν έφταιγε ο καιρός. Ο ήλιος είχε κρυφτεί από τεράστιους καπνούς και σε όλο το λεκανοπέδιο της Αττικής υπήρχε εντονότατη η μυρωδιά του καμμένου πεύκου...

Πυροσβεστικά αεροπλάνα και ελικόπτερα περνούσαν συνεχώς πάνω από την κουζίνα μου, ενώ ο αέρας είχε γεμίσει στάχτες...

Ήταν η ημέρα που η Πάρνηθα είχε παραδοθεί στις φλόγες και ολόκληρη η Πελοπόννησος, η Εύβοια, ο Γράμμος είχαν γίνει παρανάλωμα του πυρός...

Ανθρώπινες ζωές χάθηκαν και η οικολογική καταστροφή ήταν ανυπολόγιστη...

Όλοι θρηνήσαμε τότε, κάναμε πορείες και θελήσαμε να δείξουμε - ενδεχομένως - την απογοήτευσή μας μέσω της ψήφου μας...

Το πάθημα όμως έγινε μάθημα; Εάν κρίνουμε από την εφετινή καταστροφή στη Ρόδο και το πλήθος των πυρκαγιών που ξεσπούν καθημερινώς, μάλλον όχι...

Ας κάνουμε τουλάχιστον μια προσευχή στη μνήμη όσων τόσο άδικα χάθηκαν...

Μαμά, να γίνω δημοσιογράφος;

Πέννυ Μπροτζάκη — Mon, 18 Aug 2008 02:16:54 GMT

Εάν το παιδί σας θέλει να γίνει αθλητικός ρεπόρτερ, τότε θα πρέπει να το προειδοποιήσετε για τα παρακάτω:

- Θα δουλεύει σαββατοκύριακα και το πιθανότερο είναι ότι θα παίρνει μόνο ένα ρεπό την εβδομάδα. Ή μάλλον θα πρέπει να είναι ευτυχής εάν δεν χάνει το ρεπό του!

- Θα δουλεύει αργίες, ημιαργίες, καθημερινές... διάφορες ώρες της ημέρας, ξημερώματα, μεσάνυχτα, μεσημέρια, απογεύματα, πρωινά και βράδια... θα τρέχει από το ένα θέμα στο άλλο... ή θα κάθεται 7-8 ώρες την ημέρα γράφοντας στον υπολογιστή του και μιλώντας στο τηλέφωνο (όχι απαραιτήτως με άτομα που συμπαθεί)

- Θα υπάρχουν φορές που δεν θα προλαβαίνει να πάει ούτε στην τουαλέτα γιατί η ροή των ειδήσεων δεν του κάνει τη χάρη να κάνει μια μικρή διακοπή... Σε σημείο που να εύχεται να μπορούσε να φορέσει καθετήρα...

- Θα παχύνει γιατί τόσες ώρες σε ένα γραφείο δεν περνούν χωρίς τη διασκέδαση του φαγητού ή γιατί έχει να πάει σε πολλές συνεντεύξεις Τύπου όπου πάντα υπάρχει ο... εθιμοτυπικός μπουφές με όλες αυτές τις τηγανητές μπουκιές, τα σαντουιτσάκια ή τα σουβλάκια

- Τα πρώτα χρόνια της καριέρας του δεν θα πληρώνεται, εκτός και εάν έχει βύσμα στη δουλειά

- Θα πρέπει να έχει γερό στομάχι ή να κάνει γιόγκα για να μάθει να ανέχεται χωρίς να εκνευρίζεται όλους τους ανασφαλείς συναδέλφους του που δεν αντέχουν την ανεπάρκειά τους.

- Οι ώρες που θα περνά με τους δικούς του ανθρώπους θα είναι μετρημένες με το σταγονόμετρο

- Σίγουρα θα πρέπει να υπάρχουν και άλλα πολλά να του πείτε, αλλά τώρα νυστάζω και δεν τα θυμάμαι!

Γιατί τα γράφω όλα αυτά:

- Έχω γράψει ένα ποστ από την Τετάρτη. Τη Πέμπτη βρήκα τις ανάλογες φωτογραφίες. Αλλά από τότε δεν έχω βρει χρόνο να κάνω τις απαραίτητες διορθώσεις για να το δημοσιεύσω.

- Θα μείνω ακόμα δύο εβδομάδες χωρίς ρεπό

- Έχω πάρει κιλά και δυσκολεύομαι να τα χάσω!

- Βαρέθηκα τους ανασφαλείς, εγωιστές και ανάγωγους συναδέλφους

- Δεν προλαβαίνω να επισκεφτώ τα ιστολόγιά σας και ήθελα να ξέρετε τους λόγους

- Νόμιζα ότι έχοντας τη βραδυνή βράδια δεν θα «έπηζα» εξαιτίας των Ολυμπιακών Αγώνων, καθώς την ώρα που πιάνω δουλειά στο Πεκίνο ετοιμάζονται για νάνι!

Έλα όμως που η ειδησεογραφία ποτέ δεν κοιμάται! Στη 1πμ ώρα Πεκίνου «έσκασε» το θέμα της ντόπας της Χαλκιά και οι ταλαίπωροι συνάδελφοι απεσταλμένοι στην κινεζική πρωτεύουσα περίμεναν μέχρι τις 4πμ στο λόμπι ενός ξενοδοχείου για να τους κάνει δηλώσεις!

Η παρακάτω φωτογραφία είναι από αγώνα της εθνικής μας ομάδας μπάσκετ! Το Mamma Mia τώρα δικαιώνεται!

Και αφού την έκανα τη ψυχοθεραπεία μου, πρέπει να το παραδεχθώ: κατά βάθος είμαστε πολύ τυχεροί γιατί έχουμε κάνει το χόμπυ μας επάγγελμα...

Οι φωτογραφίες που διανθίζουν το κείμενο, είναι από το φωτογραφικό αφιέρωμα του in.gr για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.

Οι ταξιδιωτικές συμβουλές της Σοφίας!

Πέννυ Μπροτζάκη — Wed, 06 Aug 2008 11:28:51 GMT

Όσο είστε τακτικοί αναγνώστες της Σοφίας, νομίζω ότι θα συμφωνήσετε πως θα έπρεπε να γράφει ταξιδιωτικούς οδηγούς!

Σε μια από τις πρόσφατες αναρτήσεις της στις Κόκκινες Νύχτες, μάς αποκαλύπτει τα μυστικά για ένα άψογα οργανωμένο στην Ευρώπη και αναφέρει ορισμένους πολύ χρήσιμους δικτυακούς τόπους.

Είχε την καλωσύνη να με αφήσει να το αναδημοσιεύσω, αλλά μπορείτε να το διαβάσετε και στην αυθεντική τοποθεσία του, όπου μάς έχει υποσχεθεί ότι σύντομα θα γράψει και για τις τοποθεσίες τις οποίες επισκέφτηκε εφέτος!

Α, ίσως έχετε να της δώσετε και τα αυτοκόλλητα από το Euro 2008, τα οποία της λείπουν!

Να λοιπόν ποιες είναι οι ταδιωτικές συμβουλές της Σοφίας:

«Η ανάρτηση αυτή περιέχει συμπληρωματικές οδηγίες για όσους τυχόν σκέφτονται να ταξιδέψουν κάποια στιγμή στην Ευρώπη με τρένο.

» Μεταφορικά

» Αν ταξιδέψετε για τουλάχιστον πέντε μέρες, συμφέρει να πάρετε ένα ειδικό εισιτήριο που λέγεται InterRail. Το εισιτήριο αυτό ισχύει είτε για μία μόνο χώρα, είτε για 30 διαφορετικές (βασικά για όλη την Ευρώπη πλην των Ρωσο-βαλτικών χωρών και της Αλβανίας). Αν είσαστε κάτω από 26 χρονών, δικαιούστε ειδική έκπτωση, π.χ. για ταξίδια πέντε ημερών πληρώνετε μόνο 156 ευρώ (οι άνω των 26 πληρώνουν 249 ευρώ). Το InterRail είναι ιδανικό αν θέλετε να έχετε πιο ελεύθερο πρόγραμμα, αφού μπορείτε να ταξιδέψετε όποια μέρα θέλετε, με όποιο τρένο θέλετε - εκτός από τα γρήγορα τρένα (ταχείες), για τα οποία χρειάζεται κράτηση και υπάρχει κάποια επιπλέον χρέωση.

» Αν είσαστε πάνω από 26 χρονών και ο χρόνος σας είναι χρήμα, καλύτερα να προτιμήσετε τα γρήγορα τρένα, κλείνοντας εισιτήρια όσο το δυνατόν νωρίτερα για να πετύχετε τις καλύτερες τιμές. Συνήθως κλείνω από την ιστοσελίδα της RailEurope οι οποίοι όμως νομίζω ότι δεν εξυπηρετούν την Ελλάδα. Η σελίδα του γαλλικού ΟΣΕ εξυπηρετεί τους πάντες.

» Στη Γαλλία, η καλύτερη λύση για τους βιαστικούς είναι το TGV (Τε-Ζε-Βε), που κινείται με ταχύτητα 300 χιλιομέτρων την ώρα και καλύπτει μεγάλες αποστάσεις σε χρόνο ρεκόρ, π.χ. μπορείς να πας από το Παρίσι στην Αβινιόν, μια απόσταση περίπου 700 χιλιομέτρων, σε λιγότερο από τρεις ώρες (2:45 για την ακρίβεια). Από τα μέσα Ιουλίου έως τα τέλη Αυγούστου, τα γαλλικά τρένα (ταχείες και μη) έχουν πολύ δελεαστικές προσφορές, ειδικά στην πρώτη θέση, που σε κάποιες διαδρομές κοστίζει το ίδιο ή και λιγότερο από τη δεύτερη, αρκεί να κλείσεις εισιτήριο 1 εβδομάδα νωρίτερα. Στη Γερμανία το ανάλογο γρήγορο τρένο είναι το ICE (Άι-Σι-Ι). Περισσότερες πληροφορίες για τα διάφορα τρένα στην Ευρώπη θα βρείτε εδώ και ακόμα περισσότερες, μαζί με φωτογραφίες, βιντεάκια και προτεινόμενα δρομολόγια, στην ιστοσελίδα με τον πρωτότυπο τίτλο The Man in Seat Sixty-One.

» Διαμονή

» Ξενοδοχεία υπάρχουν πολλά για όλα τα βαλάντια, από τα πολυτελή των 5 αστέρων, μέχρι τα youth hostels όπου μπορείς να διανυκτερεύσεις με 15-20 ευρώ. Προσωπικά ποτέ δεν συμπάθησα τα youth hostels (αν και έχω μείνει σε κάποια που ήταν πολύ υποφερτά). Πλέον επιλέγω ξενοδοχεία και συνήθως καταλήγω στα Ibis γιατί υπάρχει πάντα κάποιο κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό της κάθε πόλης. Τα δωμάτιά τους είναι μικρά, τα μπάνια τους λιλιπούτεια (σε ένα στις Βρυξέλλες, όταν καθόσουν στη λεκάνη της τουαλέττας τα γόνατά σου ακουμπούσαν στον απέναντι τοίχο!), η διακόσμηση πανομοιότυπη, αλλά τουλάχιστον έχεις δικό σου - κλιματιζόμενο - δωμάτιο και δικό σου μπάνιο. Οι τιμές τους διαφέρουν ανάλογα με την εποχή του χρόνου και την περιοχή, αλλά συνήθως το δίκλινο έχει 80-90 ευρώ. Εννοείται ότι απαραίτητη προϋπόθεση είναι να κλείσετε νωρίς.

» Άλλη λύση όταν πρόκειται να κάνετε μακρινά ταξίδια είναι να ταξιδέψετε νύχτα και να κοιμηθείτε σε κουκέτα. Έτσι γλιτώνετε χρόνο αλλά και χρήμα, αφού δεν χρειάζεται να πληρώσετε ξενοδοχείο. Δεν το έχω κάνει ποτέ, αλλά φαντάζομαι ότι είναι λίγο ταλαιπωρία, ειδικά για όσους είναι άνω των 26 ;-)

» Πακετάρισμα

» Δύο είναι οι χρυσοί κανόνες του πακεταρίσματος: πρώτον, γράφουμε πάντα λίστα με τα πράγματα που χρειαζόμαστε, και δεύτερον, αφού επιλέξουμε τι (νομίζουμε ότι) χρειαζόμαστε, πακετάρουμε μόνο τα μισά. Το βασικό είναι να έχετε αρκετά εσώρουχα και κάλτσες. Τα υπόλοιπα ρούχα μπορείτε να τα φορέσετε δύο και τρεις φορές το καθένα. Ποτέ μην ξεκινάτε με τιγκαρισμένη βαλίτσα, γιατί είναι γνωστό ότι τα ρούχα διογκώνονται στο ταξίδι της επιστροφής, αφήστε που όλο και κάποιο σουβενίρ θα αγοράσετε, το οποίο κι αυτό πρέπει να μπει στη βαλίτσα. Οι βαλίτσες με ροδάκια βολεύουν πολύ, όπως επίσης και τα σακίδια που μπαίνουν στην πλάτη. Τα σακ βουαγιάζ που τα κουβαλάς στον ώμο είναι κατάλληλα μόνο για ταξίδια με αυτοκίνητο, άντε και με αεροπλάνο. Εννοείται ότι θα πάρετε την πιο μικρή και πιο ελαφριά βαλίτσα με την οποία μπορείτε να βολευτείτε.

» Βασικά πράγματα που δεν πρέπει να ξεχάσετε: γυαλιά ηλίου, χρήματα, διαβατήριο, ένα μικρό φαρμακείο με τα απολύτως απαραίτητα και νυχοκόπτη (είναι 100% σίγουρο ότι όλο και κάποιο νύχι θα σπάσει με το κουβάλημα της πανάλαφρης βαλίτσας σας).

» Προγραμματισμός ταξιδιού

» Όσο νωρίτερα ξεκινήσετε να σχεδιάζετε το ταξίδι σας και όσο καλύτερα το προγραμματίσετε, τόσο κερδισμένοι θα βγείτε από άποψη χρόνου και χρήματος. Αν έχετε στη διάθεσή σας πάνω από 2 εβδομάδες μπορείτε να πάτε με σχετικά ελεύθερο πρόγραμμα. Αν έχετε πέντε μέρες, θα χρειαστεί να καταστρώσετε σχέδιο και να το ακολουθήσετε πιστά, αλλιώς θα δείτε πολλές πλατφόρμες, πολλά τρένα, και λίγα αξιοθέατα.

» Ιστοσελίδες όπως η Virtual Tourist, Tripadvisor, Been There, Eurotrip, Travelblog κ.λπ. περιέχουν πλήθος πληροφοριών για όλες τις περιοχές του πλανήτη που αξίζει να επισκεφτείτε (και μερικές που δεν αξίζει). Θα σας φανούν χρήσιμες στη φάση που προγραμματίζετε το ταξίδι σας, αφού ό,τι και να σκέφτεστε να κάνετε, κάποιος άλλος το έχει ήδη κάνει και μπορεί να σας πει αν είναι καλό ή όχι. Επίσης όλες τους έχουν forums που μπορείτε να κάνετε ερωτήσεις σε πιο έμπειρους ταξιδιώτες.

» Μια άλλη πηγή πληροφοριών στη φάση προγραμματισμού είναι η ιστοσελίδες των τουριστικών γραφείων. Αν σκέφτεστε π.χ. να πάτε στην Κυανή Ακτή και δεν ξέρετε τι να επισκεφτείτε και με ποια σειρά, δείτε τι προτείνει π.χ. το Τravel Plan. Συνήθως επιλέγουν τις ορθότερες διαδρομές και μπορείτε απλά να τους αντιγράψετε (χεχε).

» Αν πρόκειται να ταξιδέψετε με ταχείες, φροντίστε να έχετε απαραίτητα κάνει κράτηση από πριν, ειδικά τις "δύσκολες" μέρες πριν από εθνικές γιορτές, Πάσχα, Χριστούγεννα κ.λπ. Οι ταχείες στη Γαλλία δεν παίρνουν όρθιους, οπότε αν έχει κίνηση και δεν έχετε κάνει κράτηση, δεν θα μπορέσετε να ταξιδέψετε. Στη Γαλλία και τη Γερμανία τα τρένα γενικά είναι στην ώρα τους, γι' αυτό κανονίστε να είσαστε εγκαίρως στο σταθμό. Στην Ιταλία τα πράγματα είναι πιο φλου.

» Ασφάλιση

» Για κάθε ταξίδι που κάνετε στο εξωτερικό, καλό είναι να έχετε κάποιο είδος ταξιδιωτικής ασφάλισης για περίπτωση ατυχημάτων, κλοπής, καθυστέρησης κ.λπ. Πολλές πιστωτικές κάρτες σας παρέχουν αυτές τις υπηρεσίες εφόσον έχετε πληρώσει τα έξοδα μετάβασης ή διαμονής με την πιστωτική σας κάρτα. Βέβαια μην περιμένετε θαύματα - π.χ. για να πάρετε αποζημείωση για καθυστέρηση ή ματαίωση πτήσης, πρέπει η καθυστέρηση να είναι πολύ μεγάλη και η ματαίωση να μην οφείλεται σε καιρικές συνθήκες, σεισμούς, λιμούς, καταποντισμούς (δηλαδή φέξε μου και γλίστρησα). Πάντως η πιστωτική κάρτα θα σας επιστρέψει τα χρήματά σας αν π.χ. η αεροπορική σας εταιρία ή το ξενοδοχείο σας κλείσουν πριν κάνετε το ταξίδι σας. Δεν σας κοστίζει τίποτα να έχετε αυτή την παραπάνω προφύλαξη. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κλείσετε τα εισιτήριά σας με πιστωτική κάρτα Mastercard ή Visa και όχι με ρευστό.

» Εκεί που θα σας φανεί περισσότερο χρήσιμη η ταξιδιωτική ασφάλιση είναι σε περίπτωση που χρειαστείτε ιατρική βοήθεια ή επαναπατρισμό. Στο θέμα της ιατρικής βοήθειας σας βοηθάει και η ΕΕ, αρκεί να έχετε προμηθευτεί πριν αναχωρήσετε από τη χώρα διαμονής σας την Ευρωπαϊκή Κάρτα Ασφάλισης Ασθένειας (European Health Insurance Card). Στην Ελλάδα για την κάρτα αυτή πρέπει να συμπληρώσετε την αίτηση που θα βρείτε στην ιστοσελίδα της Γ.Γ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

» Κόστος

» Σε γενικές γραμμές, αν είσαστε λίγο προσεκτικοί, μπορείτε να περάσετε με 40 ευρώ τη μέρα, ίσως και με 30 αν δεν έχετε απαίτηση να τρώτε σε εστιατόριο πρωί-μεσημέρι-βράδυ. Βέβαια αν θέλετε να αγοράζετε πέντε σουβενίρ από το κάθε μέρος που επισκέπτεστε, και να πηγαίνετε σε μπαρ κάθε βράδυ, θα πρέπει να προσθέσετε κάτι παραπάνω στον προϋπολογισμό σας. Ο βασικός κανόνας είναι ότι όσα έχετε, τόσα θα ξοδέψετε, οπότε αν δεν τα έχετε μην τα παίρνετε μαζί σας, γιατί δεν θα τα ξαναδείτε!

» Όσοι καπνίζετε, φέρτε τσιγάρα μαζί σας από την Ελλάδα, γιατί η τιμή τους στο εξωτερικό είναι τσιμπημένη.

» Να σημειώσω εδώ ότι τα ταξιδιωτικά πρακτορεία συνήθως δίνουν αρκετά καλές τιμές για εκδρομές με γκρουπ. Ως αυτόνομοι ταξιδιώτες θα έχετε περισσότερη ευεληξία και θα πληρώσετε κάτι λιγότερο, αλλά θα χρειαστεί να επενδύσετε αρκετό χρόνο στην προετοιμασία και θα πάρετε κάποιο ρίσκο, π.χ. οι φτηνότερες τιμές στα ξενοδοχεία είναι συνήθως προπληρωτέες - αν κάτι συμβεί και δεν πάτε, θα χάσετε ό,τι έχετε πληρώσει. Για τους κάτω των 26 δεν υπάρχει αμφιβολία, το InterRail είναι μοναδική εμπειρία, αρκεί να το λέει η καρδούλα σας! Οι μεγαλύτεροι, σκεφτείτε και τη λύση του γκρουπ, ειδικά αν δεν μιλάτε έστω μέτρια αγγλικά.

» Καλά ταξίδια ή, όπως λέγαμε στο χωριό μου, bons voyages!»

Όταν ο δολοφόνος, κάνει πρόβες...

Πέννυ Μπροτζάκη — Mon, 04 Aug 2008 13:29:49 GMT

Το πρωτοφανές περιστατικό με τον αλλόφρονα τύπο της Σαντορίνη που έκοψε το κεφάλι της συντρόφου του και περιφερόταν κρατώντας το, στο χωριό Ημεροβίγλι της Σαντορίνης σίγουρα το έχετε ακούσει. Εάν όχι, μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Δεν ξέρω εάν έχετε μάθει την πληροφορία ότι ο δράστης είχε σκοτώσει το σκυλάκι του θύματος και του είχε επίσης κόψει το κεφάλι, κάνοντας ίσως πρόβα για το μετέπειτα αποτροπιαστικό έγκλημά του.

Θέλω να συνδυάσω το περιστατικό αυτό με την περίπτωση του Λήο, για την οποία οποία είχα αναφερθεί σε αυτό εδώ το post.

Είναι μια δικαίωση για όσους πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος ο οποίος θα συμπεριφερθεί με σκληρότητα σε ένα ανυπεράσπιστο ζωντανό, δεν θα διστάσει να πράξει ανάλογα και σε ανθρώπινο ον.

Δεν είμαστε λοιπόν λίγοι γραφικοί ζωόφιλοι, όλοι εμείς που νοιαζόμαστε για τα δικαιώματα των ζώων. Προσπαθούμε να προλάβουμε τα χειρότερα.

Σε ό,τι αφορά στο Λήο το patsiouri στο ιστολόγιό του έχει κάνει κοπιαστική δουλειά για να διαδοθεί το θέμα. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Επίσης, μπορείτε να δείτε βίντεο από το choice4 με το σχετικό ρεπορτάζ. Ομολογώ ότι λόγω της ειδικής ευαισθησίας που έχω, δεν σκοπεύω να το παρακολουθήσω.

Πριν αρχίσω να γράφω αυτό το κομμάτι υπέπεσε στην αντίληψή μου η παρακάτω είδηση:

«Νεκρή στην είσοδο του δημοτικού διαμερίσματος Βροντερού του Δήμου Πρεσπών βρέθηκε αρσενική αρκούδα, η οποία είχε δεχθεί εννέα σφαίρες.

Τα αποτελέσματα της επιτόπιας νεκροψίας έδειξαν ότι η αρκούδα, ηλικίας πέντε με έξι ετών, δέχθηκε τις σφαίρες από απόσταση μόλις 50 μέτρων και σε μικρή απόσταση από τα πρώτα σπίτια του οικισμού.

Οι ειδικοί του Αρκτούρου εκτιμούν ότι η αρκούδα κατά πάσα πιθανότητα πυροβολήθηκε γιατί πλησίασε τον κατοικημένο οικισμό» γράφει το σχετικό άρθρο του in.gr.

Εάν είχαμε την κατάλληλη παιδεία, αλλά και εάν λειτουργούσαν σωστά οι αρμόδιοι φορείς, θα ξέραμε ποιον τηλεφωνικό αριθμό να καλέσουμε και σε ποια υπηρεσία να αποτανθούμε για να έρθει στην περιοχή εξειδικευμένο προσωπικό για να ναρκώσει και να απομακρύνει την αρκούδα.

Αλλά τι συζητάμε..

Εδώ κτηνοτρόφοι σκότωσαν πέντε κυνηγούς γιατί πατούσαν το τριφύλλι τους, τη ψυχή μιας αρκούδας θα σκεφτούν;